Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Μήνυμα της Λαϊκής Ενότητας για τα παιδιά που δίνουν Πανελλαδικές Εξετάσεις και τις οικογένειες τους.

Μήνυμα της Λαϊκής Ενότητας για τα παιδιά που δίνουν Πανελλαδικές Εξετάσεις και τις οικογένειες τους
Κέρκυρα, 06/06/2017
Ευχόμαστε καλή επιτυχία σε κάθε μαθητή και κάθε μαθήτρια στις Πανελλαδικές Εξετάσεις. Τα παιδιά μας να έχουν τύχη, καθαρό μυαλό, έμπνευση και ψυχραιμία. Οι εξετάσεις αυτές είναι μόνο ένα «σκαλοπάτι» στον διαρκή αγώνα για μόρφωση, αξιοπρεπή εργασία και γενικότερα, για μια καλύτερη ζωή.
Η Λαϊκή Ενότητα στηρίζει τις μεγάλες προσπάθειες των παιδιών και των οικογενειών τους που με τεράστιες θυσίες και κόστος προσπαθούν να κερδίσουν το μέλλον τους. Ευχόμαστε οι κόποι σας και τα όνειρα σας να βρουν δικαίωση.
Η Λαϊκή Ενότητα μαζί με τη νεολαία θα συνεχίσει να παλεύει για καλύτερη, αληθινά Δημόσια και δωρεάν Παιδεία για όλα τα παιδιά. Θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για μια πατρίδα που να τα αγκαλιάζει και να τους εξασφαλίζει πλήρως το δικαίωμα στη δημόσια και δωρεάν μόρφωση και την αξιοπρεπή εργασία.
Το Γραφείο Τύπου

Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017

Προς μια αντιδραστική ή προς μια αντιδραστικότερη συνταγματική αναθεώρηση;

Προς μια αντιδραστική ή προς μια αντιδραστικότερη συνταγματική αναθεώρηση;

του Στέφανου Σαμοΐλη *

Οι προτάσεις συνταγματικής αναθεώρησης έχουν πάντα εκτός από τον κρίσιμο θεσμικό τους ρόλο και ένα ρόλο πολιτικό, ρόλο πολιτικής παρέμβασης μέσα στην συγκυρία. Υπό αυτή την έννοια η πιο εύκολη κριτική που μπορεί κανείς να κάνει είναι ότι το άνοιγμα μια συζήτησης για την αναθεώρηση του Συντάγματος αποτελεί μια προσπάθεια μετατόπισης της πολιτικής ατζέντας από την επιβολή νέου επαίσχυντου μνημονίου, το οποίο στηρίζεται στην πραγματικότητα από όλα τα κόμματα της Βουλής.
Eίναι επίσης δεδομένο ότι αν ανοίξει η διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης στην παρούσα Βουλή και ψηφισθούν τα προς αναθεώρηση άρθρα με 180 ψήφους, τότε η επόμενη Βουλή –στην οποία δεν θα πλειοψηφεί ο ΣΥΡΙΖΑ- θα μπορεί να τα αναθεωρήσει με τον τρόπο που εκείνη θέλει με 151 ψήφους.
Όμως, ακόμα και αν το άνοιγμα της συζήτησης για τη συνταγματική αναθεώρηση δεν ολοκληρωθεί καν, αφήνει εξαιρετικά σημαντικά ίχνη στην διαμόρφωση του πολιτικού τοπίου. Τόσο η πρόταση αναθεώρησης που θα υποστηρίξει ο ΣΥΡΙΖΑ (πρόταση Βερναρδάκη-Κατρούγκαλου-Δημητρόπουλου-Ζώρα-Νικολόπουλου-Χρυσόγονου), όσο και η πρόταση αναθεώρησης όψεις της οποίας αναμένεται να υποστηρίξει η ΝΔ (πρόταση Αλιβιζάτου-Βουρλούμη-Γεραπετρίτη-Κτιστάκι-Μάνου-Σπυρόπουλου) κινούνται σε παράλληλη κατεύθυνση: στην αναίρεση όψεων της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και στη διαμόρφωση «αντίβαρων», κυρίως με την ενίσχυση του ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας. Περαιτέρω, παρότι υποτίθεται ότι οι προτάσεις αναθεώρησης θέλουν να δημιουργήσουν αντίβαρα στο «πρωθυπουργοκεντρικό» χαρακτήρα που έχει λάβει το πολιτικό σύστημα, στην πραγματικότητα το ενισχύουν υποβαθμίζοντας το ρόλο της Βουλής.
Συγκεκριμένα:
Και οι δυο προτάσεις προσδίδουν ένα αναβαθμισμένο ρόλο στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ ο Πρόεδρος εκλέγεται απευθείας από το λαό αποκτώντας μια υποτιθέμενη ευθεία νομιμοποίηση (πρόταση που υποστήριζε επί χρόνια ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης), στην δε πρόταση Αλιβιζάτου-Μάνου από ειδικό σώμα εκλεκτόρων. Οι προτάσεις δεν είναι τυχαίες. Αν θέλαν να αποφεύγεται η προσφυγή στις κάλπες λόγω αδυναμίας εκλογής του Προέδρου με αυξημένη πλειοψηφία θα μπορούσαν κάλλιστα να προτείνουν την εκλογή του από τη Βουλή με απλή ή ακόμα και με σχετική πλειοψηφία. Στόχος όμως είναι να αυξηθούν οι αρμοδιότητες του Προέδρου. Έτσι το πολιτικό σύστημα αποκτά ένα νέο κέντρο εξουσίας, μονοπρόσωπο, το οποίο δεν ελέγχεται από κανένα και το οποίο μπορεί να παρεμβαίνει στις εξελίξεις με διαγγέλματα προς το λαό, αλλά και προς τη Βουλή, να παρεμβαίνει αποφασιστικά στην δικαστική λειτουργία ορίζοντας Προέδρους των Ανωτάτων Δικαστηρίων και στην νομοθετική λειτουργία ασκώντας επί της ουσίας βέτο επί νομοθετημάτων (παραπέμποντάς τα κατά βούληση για να κριθεί η αντισυνταγματικότητά τους από το Ανώτατο Δικαστήριο, μέλη του οποίου έχει ορίσει ο ίδιος) . Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καθίσταται έτσι ένας αυτοτελής πόλος εξουσίας (όπως το παλάτι παλιότερα) και θα αποτελέσει το αποκούμπι των αστικών δυνάμεων στη χώρα μας σε περίπτωση όπου δεν μπορεί να ελεγχθεί το κοινοβουλευτικό πλαίσιο. Θα αποκτήσει δηλαδή το ρόλο που μετ’ επιτάσεως ζητούσαν οι αστικές δυνάμεις την εποχή του δημοψηφίσματος για να αποτραπεί τυχόν σύγκρουση με το ευρωοικοδόμημα. Το γεγονός ότι ο ρόλος αυτός υιοθετείται από τον ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύει την πλήρη μετάλλαξή του. Στην πρόταση μάλιστα Αλιβιζάτου-Μάνου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προτείνει τον Πρωθυπουργό (!) και αποκτά δικαίωμα διάλυσης της Βουλής ακόμα και όταν η Βουλή επιλέξει πρωθυπουργό με σχετική πλειοψηφία (!) (η ανοχή της Βουλής δεν αρκεί –απαιτείται και η ανοχή του Προέδρου της Δημοκρατίας) ή εάν θεωρήσει ότι υπάρχει δυσαρμονία προς το λαϊκό αίσθημα ή δεν εξασφαλίζεται κυβερνητική σταθερότητα.
Περαιτέρω, και οι δυο προτάσεις περιορίζουν το δικαίωμα υποβολής πρότασης δυσπιστίας μετατρέποντας το σε εποικοδομητική πρόταση δυσπιστίας. Δηλαδή δεν μπορεί μια κυβέρνηση να απολέσει την εμπιστοσύνη της Βουλής και να πέσει, παρά μόνο αν η Βουλή έχει τη δυνατότητα να εκλέξει νέα κυβέρνηση. Με αυτό τον τρόπο περιορίζεται η δυνατότητα διαφορετικών πολιτικών δυνάμεων που αντιτίθενται στην κυβέρνηση, αλλά δεν συμφωνούν στο ποια πρέπει να την αντικαταστήσει, να ψηφίσουν από κοινού μια πρόταση δυσπιστίας. Έτσι περιορίζεται και η δυνατότητα του λαού να παρέμβει στις εξελίξεις μέσω των εκλογών και σταθεροποιούνται κυβερνήσεις που παρότι εκλέχτηκαν με ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα υλοποιούν ένα άλλο προκαλώντας αντιδράσεις στο εσωτερικό τους με αποχωρήσεις βουλευτών, διαμόρφωση νέων κομμάτων κλπ.
Και στις δυο προτάσεις είναι ενδεικτικός ο φόβος της λαϊκής παρέμβασης δια της ψήφου. Έτσι σε περίπτωση πρόωρης διάλυσης της Βουλής, η νέα Βουλή εκλέγεται μόνο για το χρονικό διάστημα που υπολείπεται από τη θητεία της προηγούμενης, ακόμα και αν η διάλυση της Βουλής προκύπτει λόγω του ότι η κυβέρνηση απώλεσε την εμπιστοσύνη της Βουλής και δεν υπάρχει περιθώριο νέας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Εάν ήθελαν οι συντάκτες των προτάσεων αναθεώρησης να περιορίσουν τη δυνατότητα της κυβερνητικής πλειοψηφίας να προκαλεί πρόωρες εκλογές κατά βούληση με την επίκληση «εθνικού θέματος» (αυτός ήταν ο βασικός λόγος πρόωρης διάλυσης της Βουλής στη μεταπολίτευση) θα μπορούσε να καταργηθεί η συγκεκριμένη πρόνοια και η Βουλή να διαλύεται είτε λόγω απώλειας της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, είτε λόγω παραίτησης της κυβέρνησης.
Από κει και πέρα ανάμεσα στις προτάσεις υπάρχουν διαφορές όσον αφορά το ποιο εκλογικό σύστημα θα αποκτήσει συνταγματική ισχύ (ημιπλειοψηφικό και με λίστα κατά την πρόταση Αλιβιζάτου-Μάνου –«κατά το δυνατόν πιστότερη» αναλογική στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ –όχι απλή) ή στο ποια θα είναι η σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου (αποκλειστικά από εξωκοινοβουλευτικά πρόσωπα κατά την πρόταση Αλιβιζάτου-Μάνου).
Επίσης αμφότερες οι προτάσεις αντί να περιλαμβάνουν στο εκλογικό σώμα όλους όσοι αποτελούν τμήμα της εργατικής τάξης της χώρας μας, καθιστούν πολιτικό παράγοντα τους απόδημους οι οποίοι εκλέγουν συγκεκριμένο αριθμό βουλευτών.
Από κει και πέρα η πρόταση Αλιβιζάτου κλπ προχωράει πολλά βήματα παραπέρα στον αντικοινοβουλευτισμό της μεταβιβάζοντας επίσημα πια το κέντρο βάρους της νομοθέτησης από τη Βουλή στην Κυβέρνηση. Η Βουλή με νόμους πλαίσια εξουσιοδοτεί την εκτελεστική εξουσία, η οποία με κανονιστικές πράξεις της εκδίδει πρωτογενώς κανόνες δικαίου. Με αυτό τον τρόπο οι ΠΝΠ από εξαίρεση γίνονται ο κανόνας. Στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ που υποτίθεται ότι θέλει να περιορίσει την ανεξέλεγκτη χρήση των ΠΝΠ ο έλεγχος γίνεται εκ των υστέρων από τα δικαστήρια, αντί να καταργηθεί ολοσχερώς ο θεσμός τους.
Απόλυτη σύμπνοια μεταξύ των προτάσεων καταγράφεται και στην προσπάθεια κατάργησης του διάχυτου ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων και την επιβολή ενός συγκεντρωτικού ελέγχου συνταγματικότητας από ένα Ανώτατο Δικαστήριο. Με αυτό τον τρόπο επιχειρείται ο εκ των προτέρων έλεγχος της δικαστικής κρίσης προκειμένου να αποφευχθεί το φαινόμενο διάφορα κατώτερα δικαστήρια να επισημαίνουν τις παραβιάσεις του Συντάγματος. Είναι ενδεικτικό επίσης και στις δυο προτάσεις ότι αντί να καθιερωθεί ο κοινωνικός έλεγχος από ένα ευρύτερο σώμα κοινωνικών εκπροσώπων κατά την εκλογή των προέδρων των ανωτάτων δικαστηρίων, προκρίνεται η επιλογή όλων ή μέρους τους από ένα ανέλεγκτο μονομελές κέντρο εξουσίας όπως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Από κει και πέρα η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ επαίρεται ότι έχει προοδευτικό πρόσημο καθώς κατοχυρώνει τον δημόσιο χαρακτήρα της ενέργειας και του νερού και ενισχύει την προστασία της δημόσιας περιουσίας. Αυτό όμως που παραλείπουν να μας πουν οι συντάκτες της πρότασης είναι ότι οι ρυθμίσεις, που επιτάσσουν την ιδιωτικοποίηση της ενέργειας και του νερού στο όνομα του ανταγωνισμού και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, προέρχονται αφενός από το νομοθετικό πλαίσιο της ΕΕ (τις συνθήκες και τις οδηγίες της), αφετέρου από τα μνημόνια τα οποία ασμένως έχει υπογράψει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ξεχνούν επίσης να μας πουν ότι τόσο το Δικαστήριο της ΕΕ, όσο και τα ελληνικά δικαστήρια έχουν υιοθετήσει την υπεροχή του κοινοτικού δικαίου ακόμα και επί των διατάξεων του ελληνικού συντάγματος, ενώ για τα μνημονιακά μέτρα που ούτως ή άλλως παραβιάζουν συνταγματικές διατάξεις, έχουν δεχθεί ότι δύνανται να ισχύσουν λόγω οικονομικής κατάστασης εκτάκτου ανάγκης (ως δίκαιο της εξαίρεσης δηλαδή). Με άλλα λόγια, όσο η Ελλάδα θα υπογράφει μνημόνια και όσο θα υιοθετεί τις συνθήκες και τις οδηγίες της ΕΕ, τόσο η δημόσια περιουσία, όσο και ο δημόσιος χαρακτήρας της ενέργεια και του νερού θα είναι υπονομευμένα, ακόμα και μετά την συνταγματική τους κατοχύρωση.
Είναι αντίθετα τόσο έκδηλος ο ευρωδουλισμός της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ που, αν και προβλέπει δημοψήφισμα για τη μεταβίβαση αρμοδιοτήτων σε υπερεθνικό όργανο, αναφέρει ότι η μεταβίβαση αυτή δεν είναι ανέκκλητη εκτός αν πρόκειται για μεταβίβαση προς την ΕΕ!
Από την άλλη πλευρά η πρόταση Αλιβιζάτου-Μάνου συνταγματοποιεί τον νεοφιλελευθερισμό υπερακοντίζοντας ακόμα και τις ρυθμίσεις της ΕΕ: ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί, κατάργηση της διάταξης περί εθνικοποιήσεων, καθιέρωση ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων (καθιστώντας ακόμα και τους εσωτερικούς κανονισμούς των ξένων πανεπιστημίων διατάξεις υπέρτερης ισχύος!), προστασία της ανταπεργίας (λοκάουτ), περιορισμοί στην εφαρμογή της αρχής της ισότητας από τα δικαστήρια, περιορισμοί στην φιλοπεριβαλλοντική νομολογία, ενώ ταυτόχρονα υιοθετεί μια πλήρως συντηρητική αντίληψη της λαϊκής κυριαρχίας, όπου όλες οι εξουσίες δεν πηγάζουν από τον λαό, αλλά από το Έθνος! Αρκεί και μόνο να σκεφτούμε πώς τέτοιες έννοιες χρησιμοποιήθηκαν από το ΣτΕ για να περιορίσουν το δικαίωμα στην απόκτηση ιθαγένειας για να καταλάβουμε τη σημασία τέτοιων συνταγματικών ακροβασιών (ας σημειωθεί ότι ούτε στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ αφαιρείται ο μετεμφυλιακός δυισμός λαού-έθνους ώστε να καθίσταται σαφές ότι όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το λαό και ασκούνται υπέρ αυτού).
Είναι προφανής ο αντιδραστικός χαρακτήρας των προτάσεων, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που χάνονται ορισμένες θετικές όψεις τους (π.χ. η κατοχύρωση διαχωρισμού εκκλησίας-κράτους ή η λαϊκή πρωτοβουλία για δημοψηφίσματα). Άλλωστε η μόνη συνταγματική «αναθεώρηση» που θα είχε θετικό πρόσημο στις σημερινές συνθήκες θα μπορούσε να προέλθει από την κινητοποίηση του λαού, από μια νέα, λαϊκή «μεταπολίτευση» που θα αλλάξει εκ θεμελίων το αυταρχικό και αντιδημοκρατικό πολιτικό σύστημα. Με εκτεταμένη κατοχύρωση των δημόσιων αγαθών ενάντια στην ιδιωτική εκμετάλλευσή τους και με διευκόλυνση των εθνικοποιήσεων. Με έμφαση στην άμεση δημοκρατία και τη λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία. Με θέσπιση μορφών εργατικού και λαϊκού ελέγχου σε όλα τα επίπεδα. Με θεσμική κατοχύρωση του αυτόνομου ρόλου των κοινωνικών κινημάτων στη διαδικασία μετασχηματισμού. Με σπάσιμο των στεγανών που δεν επιτρέπουν τον πραγματικό δημοκρατικό έλεγχο στη δικαιοσύνη, το στρατό και την αστυνομία. Με εκτεταμένη κατοχύρωση των σύγχρονων κοινωνικών δικαιωμάτων.
* ο Στέφανος Σαμοΐλης είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου της Λαϊκής Ενότητας, πρώην βουλευτής Κέρκυρας. Το κείμενο αποτελεί παρέμβασή του στην διημερίδα που διοργάνωσε η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων για την επικείμενη Συνταγματική Αναθεώρηση (2-3/6/2017), και είναι βασισμένο σε επεξεργασία του μέλους του Πολιτικού Συμβουλίου της ΛΑΕ Δημήτρη Σαραφιανού.

Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

Εκεί που μας χρωστάγανε, θέλουν να μας πάρουν και το βόδι.

Εκεί που μας χρωστάγανε, θέλουν να μας πάρουν και το βόδι.
 
του Σπύρου Αρμενιάκου (Βίτου)
μέλους της Γραμματείας
της ΛΑΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ Κέρκυρας
Το μνημονιακό καθεστώς, με σχέδιο λες και οργανωμένο από καιρό, προχωράει σε επίπεδο προ-καταστολής. Ένα βήμα πριν το κράτος έκτατης ανάγκης. Γνωρίζουν ότι το σοκ που έχουν προκαλέσει στην κοινωνία τα μνημόνια και η πολιτική της Ε.Ε έχει αρχίσει να αγγίζει πλέον τα όριά του. Το μαζικό μίσος που ξέσπασε στα social media με αφορμή το περιστατικό Παπαδήμου είναι ενδεικτικό μιας δυναμικής που το καθεστώς γνώριζε  και τώρα θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπ’ όψιν του.
Κατ' αρχήν να το ξεκαθαρίσουμε: Πρώην Πρωθυπουργός θεωρείται στις δημοκρατίες εκείνος που εκλέχθηκε από τον λαό. Ο διορισμένος λέγεται δοτός και όσοι συγκυβερνούν μαζί του είναι επίσης δοτοί και με αντισυνταγματική νοοτροπία και πρακτική. Όταν σε έχει διορίσει η τρόικα και παράλληλα είσαι ένας στυγνός τραπεζίτης, τότε εκτός από δοτός είσαι και καταστροφικός για τον λαό.
Ας σωπάσουν όμως κι εκείνοι που βγαίνουν στα ΜΜΕ να υπερασπιστούν, δήθεν, τις λεκτικές επιθέσεις που δέχεται, ενώ στην ουσία υπερασπίζονται τις πεποιθήσεις και τις πρακτικές του. Η καταδίκη της επίθεσης στον Λ. Παπαδήμο είναι κατανοητή. Τους αντιπάλους μας τους θέλουμε όρθιους. Είναι όμως ανήθικο, τα συστημικά κέντρα και ΜΜΕ, οι ίδιοι που χειροκροτούσαν όταν η «ακτιβίστρια» Madonna δήλωνε ότι θέλει να ανατινάξει τον Λευκό Οίκο λόγω του μισογύνη Τραμπ, να χρησιμοποιούν, σύσσωμα, την επίθεση στον Λ. Παπαδήμο ως όχημα για να δικαιώσουν τις επιλογές και την πολιτική πορεία του. Και, ακόμα χειρότερα, για να ευλογήσουν τα μνημόνια και την ξένη κηδεμονία.
Και σ’ αυτή τη λογική ενεργοποιείται το καθεστώς προ-καταστολής: Οριακή εξάντληση κάθε νομικού πλαισίου, τρομοϋστερία, κλίμα συνενοχής, μαζική προπαγάνδα, δηλώσεις πειθάρχησης και υποταγής.
Πρωθιερείς αυτού του κλίματος οι ακραίοι νεοφιλελεύθεροι. Την αρχή την έκανε ο Ν. Δένδιας, που εγκάλεσε στην τάξη τον δημοσιογράφο της Καθημερινής Πέτρο Παπακωνσταντίνου, με το «επιχείρημα» ότι η άποψή του πως τα μαγαζιά κλείνουν εξ’ αιτίας της οικονομικής κρίσης δεν θα έβρισκε σύμφωνη τη διεύθυνση της εφημερίδας του. Ακολούθησε η εμετική επίθεση της Ν.Δ. και του Ποταμιού, εναντίον του δημοσιογράφου της ΕΡΤ Νίκου Αγγελίδη. Τι είπε ο δημοσιογράφος για την εκλογή Μακρόν; «Είναι πολλοί που λένε ότι μεταξύ δύο πολύ κακών υποψηφίων επικράτησε ο λίγο χειρότερος. Ο εκπρόσωπος των τραπεζών και του συστήματος, απέναντι στη δεξιά και νεοφασίζουσα υποψήφια». Και έπεσαν να τον φάνε οι «φιλελέδες».
Επικεφαλής της επίθεσης ο Σταύρος Θεοδωράκης του Ποταμιού. Μάλιστα...Το Ποτάμι που κάλεσε τον Στέλιο Ράμφο να δώσει διάλεξη, αλλά κανένα στέλεχος του κόμματος δεν βρήκε μισή κουβέντα διαμαρτυρίας, όταν εκστόμισε τη διαδεδομένη στους «χρυσαυγίτικους» κύκλους αρλούμπα: «Το 1974, όταν έφυγε η χούντα, άφησε μηδέν δημόσιο χρέος». Το δημόσιο χρέος βεβαίως το 1974 ήταν 114,1δις δραχμές όταν εκείνο του 1966 ήταν 32 δις.
Τώρα έχουμε την παράδοση χιλιάδων ονομάτων χρηστών του διαδίκτυο από τον κύριο Στουρνάρα στη ασφάλεια. Επιδιώκουν με την εκμετάλλευση της απόπειρας δολοφονίας του Λ. Παπαδήμου να εξαγνίσουν τα μνημόνια και τους εκπροσώπους τους. Προσπαθούν να χαρακτηρίσουν ηθικούς αυτουργούς όσους έχουν εναντιωθεί στα μνημονιακά καθεστώτα, στα μνημόνια, στις πολιτικές της Ε.Ε, στην μονοκρατορία του ευρώ. Η δολοφονική επίθεση γίνεται εργαλείο για να απαιτηθεί η χαλάρωση της εναντίωσης στο μνημονιακό καθεστώς.
Απαιτούν την φίμωση των ριζοσπαστικών δημοκρατικών δυνάμεων. Πέφτουν έξω. Η απόπειρα κατά του Λ. Παπαδήμου δεν πρόκειται να ενοχοποιήσει και να φιμώσει καμία αντιμνημονιακή φωνή. Αντίθετα, μπροστά από τα αδιέξοδα των πολιτικών τους, αυτές οι φωνές θα πληθαίνουν.
Οι δυνάμεις της ανατροπής δεν έχουν να απολογηθούν. Αυτοί που πρέπει να κρυφτούν, να λογοδοτήσουν, είναι όσοι καταδικάζουν την βία κατά του Λ. Παπαδήμου, αλλά την ίδια ώρα υπηρετούν και χειροκροτούν θερμότατα τη βία του μνημονιακού καθεστώτος, που δολοφονεί ηθικά, ψυχικά, εργασιακά, κοινωνικά και συχνά φυσικά, κατά χιλιάδες τους συμπολίτες μας.
Σπύρος Αρμενιάκος (Βίτος)
μέλος της Γραμματείας
της ΛΑΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ Κέρκυρας

Η ΛΑΕ Κέρκυρας για τις απειλές κατά του στελέχους της και Αντιδημάρχου Γιώργου Ραιδεστινού.

Η ΛΑΕ Κέρκυρας για τις απειλές κατά του στελέχους της και Αντιδημάρχου Γιώργου Ραιδεστινού.
Κέρκυρα, 02/06/2017
Η ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΕΡΚΥΡΑΣ εκφράζει την απόλυτη στήριξή της στον Αντιδήμαρχο του Δήμου Κέρκυρας και στέλεχος της ΛΑΕ Κέρκυρας Γιώργο Ραιδεστινό, ο οποίος δέχθηκε τηλεφωνικές απειλές για τον ίδιο και την οικογένειά του από επιχειρηματία που δραστηριοποιείται στη νησίδα του Βίδου.
Ο Γιώργος Ραιδεστινός επανειλημμένα έχει εκφράσει την άποψή του για τη λειτουργία της επιχείρησης του εστιατορίου στο Βίδο, ζητώντας να τηρείται η νομιμότητα, να ξηλωθούν και να αποκατασταθούν οι υπαίθριες κατασκευές που στερούνται σχετικής αδειοδότησης, να μην αλλοιώνεται ο ιδιαίτερος περιβαλλοντικός και ιστορικός χαρακτήρας της νησίδας, στην οποία φιλοξενείται το Σερβικό Μαυσωλείο και οι παιδικές κατασκηνώσεις, να διασφαλίζεται η ήπια εκμετάλλευση του αναψυκτηρίου-εστιατορίου. Οι κατασκευαστικές παρεμβάσεις στο Βίδο έχουν απασχολήσει την Αρχαιολογία, τις εισαγγελικές Αρχές και την Αστυνομία. Εκ μέρους δε του Δημάρχου Κέρκυρας Κώστα Νικολούζου έχει εκφραστεί ενώπιον του Δημοτικού Συμβουλίου η πρόθεση του Δήμου να δημοπρατήσει εκ νέου την εκμετάλλευση του εστιατορίου στο Βίδο, με συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις λειτουργίας.
Αυτά είναι τα δεδομένα, γνωστά στην κερκυραϊκή κοινωνία. Εκ μέρους δε των επιχειρηματιών, όχι μόνο συμμόρφωση προς τα αυτονόητα δεν υπάρχει, αλλά και μαφιόζικου τύπου απειλές!
Ο Γιώργος Ραιδεστινός έχει γίνει το τελευταίο διάστημα ο «συνήθης στόχος» από πολλές πλευρές, για τις θέσεις του και τις παρεμβάσεις του στα δημοτικά πράγματα της Κέρκυρας. Προφανώς δεν πρόκειται να εκφοβιστεί ή να καμφθεί από τέτοιου είδους απειλές. Η καταδίκη της προσπάθειας εκφοβισμού και εκβιασμού σε βάρος του, οφείλει να εκφραστεί από όλη την κερκυραϊκή κοινωνία. Να δοθεί το μήνυμα ότι η επιχειρηματική δραστηριότητα οφείλει να σέβεται τη νομιμότητα και τους κανόνες. Και ότι τα αυτοδιοικητικά και πολιτικά πρόσωπα λειτουργούν σύμφωνα με τις αρχές, τις απόψεις και τις θέσεις τους, υπερασπιζόμενοι το συμφέρον του τόπου και της κοινωνίας, χωρίς να πτοούνται από τέτοιου τύπου απειλές.
Το Γραφείο Τύπου

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Ανιστόρητες δηλώσεις από έναν επίτιμο διδάκτορα Ιστορίας.

Ανιστόρητες δηλώσεις από έναν επίτιμο διδάκτορα Ιστορίας.
Κέρκυρα, 22/05/2017
Βαρύτατο ατόπημα σε βάρος της ιστορίας, των αξιών και των αγώνων του λαού των Ιονίων διέπραξε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κος Προκόπης Παυλόπουλος με την δήλωσή του για την 153η επέτειο της Ένωσης των Επτανήσων με την Ελλάδα.
«Ιδίως κατά την σύγχρονη κρίσιμη συγκυρία τα Επτάνησα, ακριβώς μέσα από την ιστορική και πολιτισμική διαδρομή τους, υπενθυμίζουν ότι: Η Ελλάδα δεν διανοείται το μέλλον της και την προοπτική της παρά μόνον ως συστατικό στοιχείο του Ευρωπαϊκού Οικοδομήματος και του σκληρού πυρήνα του, της Ευρωζώνης. Αλλά και το Ευρωπαϊκό Οικοδόμημα θα έχανε τα βασικά του χαρακτηριστικά και τον ίδιο τον προσανατολισμό του δίχως την Ελλάδα στους κόλπους του» ήταν επακριβώς η ανιστόρητη και προσβλητική δήλωσή του.
Διότι είναι ανιστόρητο να ισχυρίζεται ότι η Ιστορία των Ιόνιων Νησιών, λίκνου δημοκρατίας, ανεξαρτησίας και κοινωνικής ισότητας, μας υπενθυμίζει ότι η Ελλάδα δεν διανοείται το μέλλον της παρά μόνο εντός του σκληρού πυρήνα της Ευρωζώνης!
Είναι προσβλητικό για τους πρωτοπόρους κοινωνιστές, σοσιαλιστές, ριζοσπάστες των Ιονίων, πρωτεργάτες της Ένωσης, που έθεταν ως στόχο του αγώνα τους την πλήρη ανεξαρτησία, την αποτίναξη της ξένης δεσποτείας και την πολιτική, οικονομική και κοινωνική απελευθέρωση, να τους ταυτίζει με τους υποτακτικούς του αντιλαϊκού, αντιδημοκρατικού, τραπεζοκρατούμενου, νεοφιλελεύθερου Ευρωπαϊκού «Οικοδομήματος» και της οικονομικής κατοχής της χώρας μας!
Λαός χωρίς ιστορική μνήμη είναι λαός χωρίς μέλλον. Κάθε προσπάθεια να ερμηνευθεί η Ιστορία κατά το δοκούν, κατά το πώς επιτάσσει το πολιτικό συμφέρον και η πολιτική στόχευση της συγκυρίας, είναι υπονόμευση για το μέλλον αυτού του λαού κι αυτού του τόπου.
Ο κος Παυλόπουλος, πιστός εκφραστής των μνημονιακών πολιτικών, ο οποίος τιμήθηκε από την Κερκυραϊκή κοινωνία με την αναγόρευσή του ως επίτιμου δημότη Κέρκυρας αλλά και ως επίτιμου διδάκτορα του Τμήματος Ιστορίας (!!!) του Ιονίου Πανεπιστημίου, ασχημονεί κατά της Ιστορίας των Ιονίων. Όπως ο ίδιος, ως συνταγματολόγος, ασχημονεί κατά του Συντάγματος, επικυρώνοντας μνημονιακά νομοθετήματα και υπογράφοντας προεδρικά διατάγματα κατ’ επιταγή των Επιτρόπων και κατά παράβαση της συνταγματικής νομιμότητας.
Αντί να αναλώνεται σε ανιστόρητες δηλώσεις, αντί να αναλώνεται σε προσκυνήματα λειψάνων και απόδοση σε αυτά τιμών «αρχηγού κράτους», θα ήταν χρησιμότερο για τον ίδιο και για την χώρα της οποίας είναι πολιτειακός άρχων, να συμβουλευθεί τις ιστορικές μαρτυρίες, που λέγουν ότι οι ηγέτες των Ριζοσπαστών Βουλευτών ουδόλως πανηγύρισαν για μια ένωση «δοτή» και «υπό επιτροπεία» από την οποία έλειπε το πρόταγμα για το οποίο οι ίδιοι αγωνίζονταν: της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής απελευθέρωσης. Και ας κάνει τον κόπο να ξαναδιαβάσει Διονύσιο Σολωμό:
Εφωνάξανε ως τ' αστέρια του Ιονίου και τα νησιά,
κι εσηκώσανε τα χέρια για να δείξουνε χαρά,
μ' όλον πού 'ναι αλυσωμένο το καθένα τεχνικά,
και εις το μέτωπο γραμμένο έχει: «Ψεύτρα Ελευθεριά».
(Διονυσίου Σολωμού, ύμνος εις την Ελευθερίαν)
Αυτά για την ιστορική αλήθεια.
Το Γραφείο Τύπου

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Κάλεσμα ΛΑΕ Κέρκυρας για την Πανελλαδική Απεργία της 17 Μαΐου

Παλλαϊκός ξεσηκωμός ενάντια στα μνημόνια νέα και παλιά
Αντίσταση και πάλη για την ανατροπή τους
Καθολική συμμετοχή στην Πανελλαδική Απεργία της 17/5
Την Πρωτομαγιά διάλεξε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για να συμφωνήσει το νέο τέταρτο μνημόνιο.
Ομνύοντας λοιπόν στο όνομα της εργατικής τάξης, εξήγγειλε:
·        κατάργηση της Κυριακής αργίας και άνοιγμα των εμπορικών καταστημάτων για 32 τουλάχιστον Κυριακές το χρόνο,
·        νέα μείωση των συντάξεων,
·        νέα αύξηση ασφαλιστικών εισφορών,
·        νέα αύξηση της φορολογίας,
·        κατάργηση του Υπουργικού βέτο για ομαδικές απολύσεις,
·        χρονική επιμήκυνση των αντιδραστικών ρυθμίσεων της περιόδου 11 – 12 για τις συλλογικές συμβάσεις,
·        επαναφορά του αλήστου μνήμης άρθρου 4 για τις απεργίες,
·        περαιτέρω εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.
Η κατάργηση της Κυριακής αργίας από τη μια μεριά γυρίζει τα εργατικά δικαιώματα πολλές δεκαετίες πίσω και από την άλλη εξυπηρετεί τις μεγάλες και πολύ μεγάλες επιχειρήσεις σε βάρος των μικρομεσαίων επαγγελματιών και εμπόρων. Το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές θα σημάνει μεγαλύτερη περικοπή μισθολογικών και εργασιακών δικαιωμάτων, περισσότερη απλήρωτη εργασία και περισσότερα λουκέτα μικρομεσαίων επιχειρήσεων προς όφελος των μεγάλων και των πολυεθνικών.
Το 4ο μνημόνιο φέρνει νέα μείωση των συντάξεων, νέα αύξηση των εισφορών των επαγγελματοβιοχνών – ανεξάρτητα απασχολούμενων και αγροτών, έρχεται μετά την κατάργηση του ΕΚΑΣ για τους χαμηλοσυνταξιούχους, μετά την αύξηση των εισφορών κύριας και επικουρικής για ΕΟΠΥΥ και έρχεται να καταρρίψει το μύθο Κατρούγκαλου περί προστασίας και όχι περαιτέρω μείωσης των συντάξεων. Η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς δεν αφορά μόνο λίγους αλλά όλα τα στρώματα των συνταξιούχων. Από το χαμηλοσυνταξιούχο των 480 €, τους συνταξιούχους επαγγελματοβιοτέχνες που αναλογικά θα υποστούν τις μεγαλύτερες μειώσεις μέχρι και τις λεγόμενες υψηλές συντάξεις των χιλίων ή και κάτι παραπάνω € όσων είχαν 35 ή και 40 χρόνια ασφάλισης.
Η μείωση του αφορολόγητου – κάποιος είπε ότι θα παραιτηθεί αν μειωθεί – στα 5680 € χτυπάει κυρίως χαμηλόμισθους και άνεργους. Η μείωση της έκπτωσης φόρου από 1.900 σε 1.250 € επιφέρει αύξηση του φόρου των χαμηλόμισθων, των χαμηλοσυνταξιούχων και των ανέργων μέχρι και 650 € το χρόνο.
Τέλος η κυβέρνηση δεσμεύθηκε να καταργήσει την απαιτούμενη προέγκριση του Υπουργού εργασίας για ομαδικές απολύσεις, να επεκτείνει χρονικά τις αντιδραστικές ρυθμίσεις για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και να φέρει το επόμενο διάστημα ρύθμιση με την οποία θα επαναφέρει το αλήστου μνήμης άρθρο 4 που προέβλεπε ότι για την προκήρυξη απεργίας απαιτείται η σύμφωνη γνώμη του 51% των μελών ενός σωματείου πράγμα που είναι φύσει αδύνατο να συμβεί σε σωματεία Πανελλαδικής διάρθρωσης.
Η ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ, για άλλη μια φορά θα επαναλάβει: αυτές οι πολιτικές δεν τροποποιούνται αυτές οι πολιτικές ανατρέπονται.
Εμείς θα επαναλάβουμε ότι η λύση δεν θα έρθει με την περαιτέρω φτωχοποίηση του Λαού, την περαιτέρω μείωση των συντάξεων, την αύξηση της φορολογίας, την αύξηση της ανεργίας, τον περιορισμό των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.
Η λύση θα έρθει με το συντονισμό της δράσης πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που θα κλιμακώσουν τις κινητοποιήσεις ενάντια στις πολιτικές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και του λοιπού μνημονιακού πολιτικού τόξου.
Η λύση θα έρθει μόνο με τη σύγκρουση με την κυβέρνηση και τους εντολοδόχους της, με την ανατροπή των μνημονίων και της λιτότητας, με την έξοδο από την ευρωζώνη, την εθνικοποίηση των τραπεζών, τη διαγραφή του χρέους, τη σεισάχθεια στο ιδιωτικό χρέος και την εφαρμογή ενός ριζοσπαστικού φιλολαϊκού προγράμματος.
Όλοι και όλες στην Παλλαϊκή απεργία της 17/5
Απεργιακή συγκέντρωση
 Τετάρτη 17 Μαΐου ώρα 10πμ στο Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας

 

Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΛΑΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΓΙΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ - ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

2-6-2016 ΔΟΘΗΚΕ Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΚΟΚΚΙΝΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ ΣΕ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΑ FUNDS
Οι δανειολήπτες δεν ζητάνε να αποφύγουν την αποπληρωμή των δανειακών τους υποχρεώσεων. Αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις δανειακές υποχρεώσεις τους εξαιτίας της βίαιης συρρίκνωσης των εισοδημάτων τους, της ανεργίας, των πολλαπλών δυσβάστακτων φορολογικών επιβαρύνσεων και του μεγάλου όγκου των πτωχευμένων, επισήμως και ανεπισήμως, επιχειρήσεων.
Ζητάνε τα δάνεια των Ελλήνων να μην γίνουν βορά στα χέρια κερδοσκόπων.
ΖΗΤΑΝΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟ 

Η ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ καλεί σε κινητοποίηση για υπεράσπιση της λαϊκής περιουσίας.
ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ:
·         ΣΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ της ακίνητης περιουσίας των Ελλήνων δανειοληπτών και εγγυητών.
·         ΣΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ της ακίνητης περιουσίας των Ελλήνων από επιθετικές κερδοσκοπικές κατασχέσεις και πλειστηριασμούς.
·         ΣΤΟΝ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΟ των ελληνικών επιχειρήσεων ή το οριστικό κλείσιμό τους.
Η ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
διοργανώνει
ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ
την Δευτέρα 15/5/2017 ώρα 19:30
στο ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
με θέμα: ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ – ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ
Ομιλητής: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ
Δικηγόρος, Διδάκτωρ   Παν. Panthéon-Sorbonne (Paris 1)

Πουλάνε την χώρα. Να ξεσηκωθούμε!