Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

Ως ατζέντης των πολυεθνικών έρχεται στην Κέρκυρα ο Gentiloni.

Ως ατζέντης των πολυεθνικών έρχεται στην Κέρκυρα ο Gentiloni.
Κέρκυρα, 12/09/2017
«Αρκετά λοιπόν με το παραμύθι των ιδιωτικοποιήσεων. Το ξεπούλημα κάθε υποδομής δεν είναι ούτε πρόοδος, ούτε ανάπτυξη. Υπάρχει σήμερα κάποιος που να πιστεύει ότι αυτή η λεηλασία θα φέρει ανάπτυξη στον τόπο; Μόνο κέρδη για τους λίγους φέρνει, από την αύξηση του κόστους των υπηρεσιών». (Αλέξης Τσίπρας, 15/1/2015).
Τα λόγια αυτά ανήκουν βέβαια στον «παλιό ΣΥΡΙΖΑ», ο οποίος κηρύχθηκε επισήμως νεκρός δια στόματος του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα από την Θεσσαλονίκη: «ο παλιός ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει πια».
Ο νέος, νεοφιλελεύθερος μνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ, προχωρά ακάθεκτος στην πολιτική του ξεπουλήματος, την οποία τυλίγει για επικοινωνιακούς λόγους, με το περιτύλιγμα της «αναπτυξιολογίας» και με το κύρος των διμερών συναντήσεων κορυφής (Macron, Gentiloni).
Τόσο ο Macron, όσο και ο Gentiloni, έρχονται στη χώρα μας ως επικεφαλείς όχι πολιτικής, αλλά επιχειρηματικής αντιπροσωπείας των πολυεθνικών της Γαλλίας και της Ιταλίας, με στόχο να αρπάξουν όσα φιλέτα μπορούν από την Ελλάδα. Και δυστυχώς έχουν απέναντί τους έναν πρωθυπουργό και μια κυβέρνηση που είναι έτοιμοι, στο όνομα δήθεν των επενδύσεων, να ξεπουλήσουν τα πάντα σε αυτήν την χώρα.
 Στην επίσκεψη Macron, το «μενού» περιελάμβανε ΟΛΘ, ΕΥΔΑΠ (εταιρείες υδάτων Suez και Saur), φαρμακοβιομηχανίες (Sanofi και Biocodex), υδρογονάνθρακες (Total).
Στην επίσκεψη Gentiloni, με κάθε επισημότητα ανακοινώθηκε η υπογραφή στην Κέρκυρα της συμφωνίας πώλησης της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, η οποία περιέρχεται στην πλήρη ιδιοκτησία της ιταλικής «Ferrovie dello Stato Italiane S.p.A.». Πώληση που έγινε με φωτογραφικό διαγωνισμό, στον οποίο συμμετείχε ένας μόνο ενδιαφερόμενος, έναντι του εξευτελιστικού, ποσού των 45 εκατ. ευρώ. Πώληση την οποία είχε δριμύτατα καταγγείλει ο «παλιός ΣΥΡΙΖΑ», μόλις λίγες ημέρες πριν γίνει κυβέρνηση (Γενάρης 2015), όταν τα τότε δημοσιεύματα έκαναν λόγο για πώληση έναντι 300 εκατ. ευρώ και ο σημερινός Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας κος Σταθάκης δήλωνε: «η τιμή της σχεδιαζόμενης ιδιωτικοποίησης είναι υπερβολικά χαμηλή (300 εκατ. ευρώ) έχοντας ελάχιστη ωφέλεια ως προς την εξόφληση τμήματος του δημοσίου χρέους μέσω των ιδιωτικοποιήσεων. Επιπρόσθετα, οι όροι του διαγωνισμού για την πώληση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε. χαρίζουν κυριολεκτικά στους υποψήφιους αγοραστές ακίνητα του δημοσίου, αξίας 120 εκατ. ευρώ. Στην περίπτωση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε., όπως και στο μεγαλύτερο τμήμα των προωθούμενων ιδιωτικοποιήσεων, η επίκληση του δημοσίου χρέους δεν αποτελεί παρά πρόφαση για την με προνομιακούς όρους εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων».
Στο «μενού» της επίσκεψης Gentiloni περιλαμβάνονται επίσης ενέργεια (υδρογονάνθρακες) και η «βαριά βιομηχανία» του τουρισμού.
Ο νέος, νεοφιλελεύθερος μνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ, με το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, με τις οδυνηρές συνέπειες των μνημονιακών μέτρων του 3ου μνημονίου και της «2ης αξιολόγησης – 4ο μνημόνιο», καθώς και των 113 νέων μέτρων που έπονται εν όψει της 3ης αξιολόγησης, προχωρά ακάθεκτος στην επιβολή ενός νεοαποικιακού καθεστώτος και στην κατάργηση κάθε έννοιας εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας.
Ενόψει του πρώτου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Ιταλίας στην Κέρκυρα και της παρουσίας Gentiloni στο νησί μας, η ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ στέλνει ακόμη μια φορά μήνυμα αντίστασης και λαϊκής κινητοποίησης για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών της λιτότητας και του ξεπουλήματος.
Η Ελλάδα και οι εργαζόμενοι δεν πωλούνται, η ευρωζώνη και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μεταρρυθμίζονται, αλλά ανατρέπονται.
Μόνο έξω από το σιδερένιο κλουβί της ευρωζώνης και σε ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί η Ελλάδα να αποτινάξει τον ζυγό του ακραίου νεοφιλελευθερισμού, της κατάλυσης της δημοκρατίας και του καθεστώτος κηδεμονίας. Μόνο με την ανατροπή αυτής της πολιτικής, που ερημώνει εφτά χρόνια τώρα τις ζωές της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας, μπορεί να ανοίξει ο δρόμος μιας ριζικά διαφορετικής πορείας για τη χώρα μας.
Το Γραφείο Τύπου

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

ΤΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ

ΤΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ
Κοινή ανακοίνωση των οργανώσεων Λευκάδας:
ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Εργατικός Αγώνας, Λαϊκή Ενότητα
Λευκάδα, 3/9/2017
Με το επιχείρημα των αναγκών που δημιουργεί η οικονομική κρίση και η μεγάλη υπερχρέωση της χώρας η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ τα βγάζει όλα στο σφυρί, ό,τι δεν μπόρεσαν ή δεν πρόλαβαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις.
 Η δημόσια περιουσία ξεπουλιέται. Τράπεζες, λιμάνια, αεροδρόμια, τραίνα ,με πρόσφατο παράδειγμα το ξεπούλημα της  ΔΕΗ, παραδίνονται και εκποιούνται με συνοπτικές διαδικασίες στους δανειστές και στο μονοπωλιακό κεφάλαιο.
Αυτό γίνεται και με το φυσικό ορυκτό πλούτο της χώρας, τους υδρογονάνθρακες. Η νεομνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υλοποιεί στον τομέα  αυτό το μνημονιακό πλαίσιο των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, το οποίο καταψήφιζε ως αντιπολίτευση, στο όνομα της προσέλκυσης επενδύσεων  και της «ανάπτυξης» χωρίς πολλές, πολλές διαδικασίες.   Το τελευταίο κατόρθωμα    της κυβέρνησης είναι το ξεπούλημα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της χώρας. Την κόβει σε «οικόπεδα» και την ξεπουλά στις πολυεθνικές της ενέργειας. Στη  Μεσόγειο, στα νότια της Πελοποννήσου, στο Ιόνιο και την ηπειρωτική Ελλάδα, για να αρχίσει έρευνα για την εύρεση υδρογονανθράκων.
Στο Ιόνιο η έρευνα και η εξόρυξη των υδρογονανθράκων  γίνεται με μνημονιακούς νόμους που έχουν ως στόχο το γρήγορο κέρδος, υποβαθμίζουν εντελώς και θεωρούν ως κόστος την προστασία του περιβάλλοντος και κυρίως τους  κινδύνους από την έντονη  σεισμική δραστηριότητα της περιοχής.
Οικονομικά το όφελος των δημόσιων ταμείων θα είναι μηδαμινό, αφού τα έσοδα θα πηγαίνουν στη μαύρη τρύπα του χρέους, σε πλήρη αντίθεση με τα υπερκέρδη των πολυεθνικών, ενώ ο ασφυκτικός έλεγχος της χώρας και της περιοχής θα πολλαπλασιαστεί και μαζί οι αντιθέσεις μεταξύ πολυεθνικών, μεταξύ των κρατών της περιοχής και των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Η πρόσφατη νέα κυβερνητική απόφαση παραχώρησης του δικαιώματος για μονοπωλιακή εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων από Λευκάδα έως Κέρκυρα και δυτικά, νοτιοδυτικά της Κρήτης το αποδεικνύει  επίσης.
Όλα αυτά δρομολογούνται από μία κυβέρνηση που έχοντας παραδοθεί πλήρως στους δανειστές, αυτοαποκαλείται «αριστερή»,ενώ δεν έχει πια καμιά σχέση με την αριστερά, την ελληνική αριστερά των αμέτρητων αγώνων και θυσιών για την ανεξαρτησία και την απελευθέρωση της χώρας, για τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του εργαζόμενου λαού, για το σοσιαλισμό.
Αλγεινή εντύπωση προκαλεί στους Λευκαδίτες η πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής  να συγκαλέσει κατακαλόκαιρο το Δημοτικό  Συμβούλιο και να υποστηρίξει ουσιαστικά κατά πλειοψηφία και κατόπιν εορτής, όταν οι διαδικασίες είχαν προχωρήσει, τα κυβερνητικά τετελεσμένα και μέτρα για τους υδρογονάνθρακες. Είναι προφανές ότι ανέλαβε την υποχρέωση απέναντι στην κυβέρνηση να φροντίσει, ώστε να κατευναστούν οι λαϊκές αντιδράσεις και να μην δυσχεράνει το έργο της, πριν κυρωθεί η σχετική διεθνής σύμβαση για τους υδρογονάνθρακες από τη Βουλή.
Από κοινού στην απόφαση αυτή συνέπραξαν  πέραν του ΣΥΡΙΖΑ όλα τα κόμματα των μνημονίων, της λιτότητας και της «ανάπτυξης». Πέρα από όλα τα άλλα το δημοτικό συμβούλιο δεν έλαβε καθόλου υπόψη του ότι γεωτρήσεις για υδρογονάνθρακες και μάλιστα, χωρίς προστασία του περιβάλλοντος, με συγκέντρωση ναυτικών δυνάμεων και στρατού από τη μία και τουριστική ανάπτυξη από την άλλη, δύσκολα συμβιβάζονται.
Μετά την ψήφιση ουσιαστικά του 4ου μνημονίου τον Ιούνιο και μετά τις Γερμανικές εκλογές που θα γίνουν το φθινόπωρο έρχονται για έγκριση τα νέα μέτρα που απαιτεί το ΔΝΤ και οι δανειστές  εν όψει της νέας «αξιολόγησης»  με νέα 113 προαπαιτούμενα. Στο επίκεντρο μεταξύ των άλλων θα βρεθούν οι περικοπές στα προνοιακά, οικογενειακά, στεγαστικά και εκπαιδευτικά επιδόματα, καθώς και σαρωτικές αλλαγές στο Δημόσιο και η αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου.
Οι επιπτώσεις στον εργαζόμενο λαό θα είναι επώδυνες και ας θριαμβολογεί η κυβέρνηση ότι βγήκε με επιτυχία στις αγορές  και ότι απαλλάσσεται οριστικά η χώρα από τα μνημόνια το 2018. Είναι δεδομένο, όμως, ότι η Κυβέρνηση μαζί με τα άλλα μνημονιακά κόμματα και τους δανειστές έχουν σχεδιάσει να διατηρήσουν για πολλές δεκαετίες τη φτώχεια, την ανέχεια, την εκμετάλλευση, τους μισθούς των 300 – 400 ευρώ, τη λιτότητα και την καταστολή, γι’ αυτό οι εργαζόμενοι πρέπει να οπλιστούν με θάρρος και αποφασιστικότητα.
Να αντιδράσουν μαζικά για την υπεράσπιση της ζωής τους, για την ανατροπή των μνημονίων.
Για  την ανεξαρτησία της χώρας, εναντίον της ΕΕ και της πολιτικής της, με στόχο την αποδέσμευση από την ευρωζώνη και την Ε.Ε.
Η εθνική ανεξαρτησία της χώρας, ό,τι απέμεινε, έχει ολοκληρωτικά παραδοθεί. Οι ΗΠΑ και Γερμανία απολαμβάνουν διευκολύνσεις και εξυπηρετήσεις στην αεροπορική βάση της Λάρισας για τις επιδρομές τους εναντίον της Συρίας και τον έλεγχο της ευρύτερης περιοχής.
Μέσα στο νέο διεθνές πλαίσιο, η Ελλάδα, αντί να ακολουθεί τους ευρωατλαντικούς και αμερικανοϊσραηλινούς σχεδιασμούς, θα έπρεπε να εφαρμόζει μια ανεξάρτητη φιλειρηνική και αντιιμπεριαλιστική εξωτερική πολιτική. Να προχωρήσει στην άμεση απομάκρυνση της αμερικανονατοϊκής βάσης της Σούδας και όλων των ξένων βάσεων από τα εδάφη μας και όχι να διαπραγματεύεται με τις ΗΠΑ, όπως κάνει η κυβέρνηση, την επέκταση και την αναβάθμισή της μέσω μιας μακροχρόνιας συμφωνίας παραμονής της.
Ο αγώνας ωφείλει να στραφεί όχι μόνο εναντίον της κυβέρνησης και της πολιτικής των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αλλά και εναντίον της ΝΔ και όλων των κομμάτων του μνημονιακού τόξου, γιατί όλα μαζί έφεραν το λαό στη σημερινή απόγνωση και όλα μαζί θα συνεχίσουν αύριο στον ίδιο δρόμο.
Να γυρίσουν την πλάτη στην ανούσια καθημερινή αντιπαράθεση της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης για δευτερεύοντα ζητήματα, που όμως δεν θίγουν στο ελάχιστο το μνημονιακό καθεστώς που έχει εγκαθιδρυθεί στη χώρα μας  που μαζί το ψήφισαν και το υποστηρίζουν.
Το φθινόπωρο και ο χειμώνας που έρχεται πρέπει να είναι περίοδος μεγάλων ενωτικών αγώνων, αντίστασης και ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής.
Οι οργανώσεις Λευκάδας :
ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Κίνηση κομμουνιστών Εργατικός Αγώνας
Λαϊκή Ενότητα

Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

Ένας ακόμη εργαζόμενος θύμα της εντατικοποίησης και των βάρβαρων συνθηκών εργασίας!

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
Ένας ακόμη εργαζόμενος θύμα της εντατικοποίησης και των βάρβαρων συνθηκών εργασίας!

Κέρκυρα, 11/08/2017
Ένας ακόμη εργαζόμενος χάθηκε σε ώρα εργασίας κάτω από συνθήκες καύσωνα. Πρόκειται για τον εργαζόμενο στη «Swissport», στο Αεροδρόμιο Κέρκυρας, Νικόλαο Χαλικιά. Ο άτυχος εργαζόμενος έχασε τη ζωή του μέσα στη πίστα του αεροδρομίου με θερμοκρασία 43ο Κελσίου.
Η έκφραση των συλλυπητηρίων δεν πρέπει για άλλη μια φορά να έχει τυπικό χαρακτήρα και η υπόθεση της απώλειας ενός ανθρώπου να ακολουθήσει τη γνωστό δρόμο της λήθης. Το συγκεκριμένο περιστατικό απαιτεί επισταμένη διερεύνηση από όλες τις αρμόδιες Αρχές. Είναι η τραγική κατάληξη της περίφημης τουριστικής ανάπτυξης, μιας ανάπτυξης που στον βωμό της κερδοφορίας του κεφαλαίου θυσιάζονται ανθρώπινες ζωές και απαιτεί την εγρήγορση και την άμεση αντίδραση του συνδικαλιστικού κινήματος.
Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα:. Τηρείται η εργατική νομοθεσία για εργασία σε συνθήκες καύσωνα στο αεροδρόμιο της Κέρκυρας; Θα γίνει ή έγινε ποτέ έλεγχος από το ΣΕΠΕ εκεί όπως αναφέρεται στην πρόσφατη εγκύκλιο του ΥΠΕΣ; Τηρούνται οι συμβάσεις εργασίας και ως προς το ωράριο και ως προς τις αμοιβές των εργαζόμενων; Παρέχονται τα κατάλληλα μέσα προστασίας στους εργαζόμενους; Υπάρχει ιατρείο στο αεροδρόμιο της Κέρκυρας; Κι αν υπάρχει με την ευθύνη ποίου λειτουργεί; Υπάρχει σταθμός πρώτων βοηθειών στο Αεροδρόμιο Κέρκυρας; Η περίφημη συμφωνία μεταξύ της «Fraport Greece» και του ΕΚΑΒ τι περιλαμβάνει; Υπάρχει γιατρός εργασίας;
Το γεγονός αυτό έρχεται να επιβεβαιώσει την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στα ελληνικά αεροδρόμια και δεν είναι υπερβολή ο χαρακτηρισμός τους ως ειδική οικονομική ζώνη.
Η ίδια η λειτουργία της απελευθέρωσης της επίγειας εξυπηρέτησης [handling], δηλαδή του ανταγωνισμού μεταξύ των περιφερειακών αεροδρομίων και του «Ελ. Βενιζέλου», η νέα πολιτική αερομεταφορών που έχει διαμορφώσει η ΕΕ προκειμένου να αντιμετωπίσει τον εντεινόμενο ανταγωνισμό των εκτός ΕΕ αεροπορικών εταιρειών, που έχει σαν κυρίαρχο συστατικό την μεταφορά του κόστους του ανταγωνισμού στις πλάτες των εργαζόμενων, είναι αυτή που δημιουργεί τα θύματα και είναι αυτή που πρέπει να χτυπηθεί στη ρίζα της.
Το περιβόητο «εργαλείο» της μείωσης του λειτουργικού κόστους -που για τις εταιρείες είναι το εργατικό κόστος- και η εξαγγελλόμενη «ανάπτυξη από τα κάτω» από τα πιο επίσημα κυβερνητικά χείλη, είναι τα νέα ιδεολογήματα που χρησιμοποιούνται για να γίνει αποδεκτή από τους εργαζόμενους η εντατικοποίηση της εργασίας, που μαζί με την ανυπαρξία ΣΣΕ και εργατικής νομοθεσίας, την τρομοκρατία και την απειλή της ανεργίας, δημιουργεί μεν ένα τριτοκοσμικό περιβάλλον για τους εργαζόμενους, αλλά πολύ κερδοφόρο για τις επιχειρήσεις.
Αυτός, άλλωστε, είναι και ο κύριος στόχος της εφαρμογής των μνημονίων: το πέρασμα και η εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών σε όλα τα πεδία και ειδικά στην απορρύθμιση των όρων της εργασίας προς όφελος πάντα του μεγάλου κεφαλαίου, ντόπιου και ξένου.
Η ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΚΕΡΚΥΡΑΣ καλεί τους εργαζόμενους στο ιδιωτικοποιημένο αεροδρόμιο «Ιωάννης Καποδίστριας» να σταθούν απέναντι στις πολιτικές που τους κοστίζουν ακόμη και ζωές. Να μην αποδεχτούν το ρόλο του θύματος στο βωμό του κέρδους, του ανταγωνισμού και των αγορών. Να σηκώσουν το ανάστημα τους και να υπερασπιστούν την δουλειά τους, την εργασία τους, τη σωματική ακεραιότητα τους. Μαζί με το σύνολο της εργατικής τάξης, τους υπόλοιπους εργαζόμενους ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, τη νεολαία, τους συνταξιούχους, τους άνεργους και όλο το λαό, να παλέψουν για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, να παλέψουν για τα δικαιώματα τους, να παλέψουν για την ίδια τους τη ζωή.
Εκφράζουμε τα ειλικρινή συλλυπητήρια στην οικογένεια, στους οικείους και στους συναδέλφους του Νίκου Χαλικιά.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Η ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ για τον θάνατο του άτυχου εργαζόμενου στο αεροδρόμιο της Κέρκυρας.

Η ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ για τον θάνατο του άτυχου εργαζόμενου στο αεροδρόμιο της Κέρκυρας.
11/08/2017
Η ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ εκφράζει τα συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους συναδέλφους του άτυχου εργαζόμενου Νικόλαου Χαλικιά που άφησε την τελευταία του πνοή στο αεροδρόμιο της Κέρκυρας, σε ώρα εργασίας κάτω από ακραίες συνθήκες καύσωνα.
Η ΛΑΕ ζητάει από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Πολιτείας να ερευνήσουν επισταμένα τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το θλιβερό γεγονός. Να ερευνηθεί αν είχαν τηρηθεί οι προβλεπόμενες ρυθμίσεις για εργασία σε καύσωνα, αν η εταιρεία Swissport στη οποία απασχολούνταν ο άτυχος εργαζόμενος είχε φροντίσει να παρέχει κλιματιζόμενους χώρους για την ανάπαυση των εργαζόμενων, αν οι αρχές του ιδιωτικοποιημένου αεροδρομίου προσέφεραν έγκαιρα τη αναγκαία ιατρική φροντίδα, αν το αεροδρόμιο είναι επαρκώς εξοπλισμένο σε υλική υποδομή και ανθρώπινο ιατρικό δυναμικό για την αντιμετώπιση έκτακτων περιστατικών.
Η άκρατη φιλελευθεροποίηση των αερομεταφορών με την ένταση του ανταγωνισμού μεταξύ των αεροπορικών εταιρειών και μεταξύ των εταιρειών επίγειας εξυπηρέτησης, σε συνδυασμό με τις μνημονιακές πολιτικές απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων, δημιουργούν τριτοκοσμικές συνθήκες που οδηγούν στη δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών στα αεροδρόμια.
Η απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής δεν πρέπει να απασχολήσει τη κοινωνία και την Πολιτεία για όσο διάστημα βρίσκεται στην επικαιρότητα και μετά να ξεχασθεί.
Η Λαϊκή Ενότητα πιστεύει ότι η ανθρώπινη ζωή είναι υπέρτατη αξία, ζητά την πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης και την τιμωρία των υπευθύνων.
Το Γραφείο Τύπου

Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Μήνυμα της Λαϊκής Ενότητας για τα παιδιά που δίνουν Πανελλαδικές Εξετάσεις και τις οικογένειες τους.

Μήνυμα της Λαϊκής Ενότητας για τα παιδιά που δίνουν Πανελλαδικές Εξετάσεις και τις οικογένειες τους
Κέρκυρα, 06/06/2017
Ευχόμαστε καλή επιτυχία σε κάθε μαθητή και κάθε μαθήτρια στις Πανελλαδικές Εξετάσεις. Τα παιδιά μας να έχουν τύχη, καθαρό μυαλό, έμπνευση και ψυχραιμία. Οι εξετάσεις αυτές είναι μόνο ένα «σκαλοπάτι» στον διαρκή αγώνα για μόρφωση, αξιοπρεπή εργασία και γενικότερα, για μια καλύτερη ζωή.
Η Λαϊκή Ενότητα στηρίζει τις μεγάλες προσπάθειες των παιδιών και των οικογενειών τους που με τεράστιες θυσίες και κόστος προσπαθούν να κερδίσουν το μέλλον τους. Ευχόμαστε οι κόποι σας και τα όνειρα σας να βρουν δικαίωση.
Η Λαϊκή Ενότητα μαζί με τη νεολαία θα συνεχίσει να παλεύει για καλύτερη, αληθινά Δημόσια και δωρεάν Παιδεία για όλα τα παιδιά. Θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για μια πατρίδα που να τα αγκαλιάζει και να τους εξασφαλίζει πλήρως το δικαίωμα στη δημόσια και δωρεάν μόρφωση και την αξιοπρεπή εργασία.
Το Γραφείο Τύπου

Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017

Προς μια αντιδραστική ή προς μια αντιδραστικότερη συνταγματική αναθεώρηση;

Προς μια αντιδραστική ή προς μια αντιδραστικότερη συνταγματική αναθεώρηση;

του Στέφανου Σαμοΐλη *

Οι προτάσεις συνταγματικής αναθεώρησης έχουν πάντα εκτός από τον κρίσιμο θεσμικό τους ρόλο και ένα ρόλο πολιτικό, ρόλο πολιτικής παρέμβασης μέσα στην συγκυρία. Υπό αυτή την έννοια η πιο εύκολη κριτική που μπορεί κανείς να κάνει είναι ότι το άνοιγμα μια συζήτησης για την αναθεώρηση του Συντάγματος αποτελεί μια προσπάθεια μετατόπισης της πολιτικής ατζέντας από την επιβολή νέου επαίσχυντου μνημονίου, το οποίο στηρίζεται στην πραγματικότητα από όλα τα κόμματα της Βουλής.
Eίναι επίσης δεδομένο ότι αν ανοίξει η διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης στην παρούσα Βουλή και ψηφισθούν τα προς αναθεώρηση άρθρα με 180 ψήφους, τότε η επόμενη Βουλή –στην οποία δεν θα πλειοψηφεί ο ΣΥΡΙΖΑ- θα μπορεί να τα αναθεωρήσει με τον τρόπο που εκείνη θέλει με 151 ψήφους.
Όμως, ακόμα και αν το άνοιγμα της συζήτησης για τη συνταγματική αναθεώρηση δεν ολοκληρωθεί καν, αφήνει εξαιρετικά σημαντικά ίχνη στην διαμόρφωση του πολιτικού τοπίου. Τόσο η πρόταση αναθεώρησης που θα υποστηρίξει ο ΣΥΡΙΖΑ (πρόταση Βερναρδάκη-Κατρούγκαλου-Δημητρόπουλου-Ζώρα-Νικολόπουλου-Χρυσόγονου), όσο και η πρόταση αναθεώρησης όψεις της οποίας αναμένεται να υποστηρίξει η ΝΔ (πρόταση Αλιβιζάτου-Βουρλούμη-Γεραπετρίτη-Κτιστάκι-Μάνου-Σπυρόπουλου) κινούνται σε παράλληλη κατεύθυνση: στην αναίρεση όψεων της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και στη διαμόρφωση «αντίβαρων», κυρίως με την ενίσχυση του ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας. Περαιτέρω, παρότι υποτίθεται ότι οι προτάσεις αναθεώρησης θέλουν να δημιουργήσουν αντίβαρα στο «πρωθυπουργοκεντρικό» χαρακτήρα που έχει λάβει το πολιτικό σύστημα, στην πραγματικότητα το ενισχύουν υποβαθμίζοντας το ρόλο της Βουλής.
Συγκεκριμένα:
Και οι δυο προτάσεις προσδίδουν ένα αναβαθμισμένο ρόλο στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ ο Πρόεδρος εκλέγεται απευθείας από το λαό αποκτώντας μια υποτιθέμενη ευθεία νομιμοποίηση (πρόταση που υποστήριζε επί χρόνια ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης), στην δε πρόταση Αλιβιζάτου-Μάνου από ειδικό σώμα εκλεκτόρων. Οι προτάσεις δεν είναι τυχαίες. Αν θέλαν να αποφεύγεται η προσφυγή στις κάλπες λόγω αδυναμίας εκλογής του Προέδρου με αυξημένη πλειοψηφία θα μπορούσαν κάλλιστα να προτείνουν την εκλογή του από τη Βουλή με απλή ή ακόμα και με σχετική πλειοψηφία. Στόχος όμως είναι να αυξηθούν οι αρμοδιότητες του Προέδρου. Έτσι το πολιτικό σύστημα αποκτά ένα νέο κέντρο εξουσίας, μονοπρόσωπο, το οποίο δεν ελέγχεται από κανένα και το οποίο μπορεί να παρεμβαίνει στις εξελίξεις με διαγγέλματα προς το λαό, αλλά και προς τη Βουλή, να παρεμβαίνει αποφασιστικά στην δικαστική λειτουργία ορίζοντας Προέδρους των Ανωτάτων Δικαστηρίων και στην νομοθετική λειτουργία ασκώντας επί της ουσίας βέτο επί νομοθετημάτων (παραπέμποντάς τα κατά βούληση για να κριθεί η αντισυνταγματικότητά τους από το Ανώτατο Δικαστήριο, μέλη του οποίου έχει ορίσει ο ίδιος) . Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καθίσταται έτσι ένας αυτοτελής πόλος εξουσίας (όπως το παλάτι παλιότερα) και θα αποτελέσει το αποκούμπι των αστικών δυνάμεων στη χώρα μας σε περίπτωση όπου δεν μπορεί να ελεγχθεί το κοινοβουλευτικό πλαίσιο. Θα αποκτήσει δηλαδή το ρόλο που μετ’ επιτάσεως ζητούσαν οι αστικές δυνάμεις την εποχή του δημοψηφίσματος για να αποτραπεί τυχόν σύγκρουση με το ευρωοικοδόμημα. Το γεγονός ότι ο ρόλος αυτός υιοθετείται από τον ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύει την πλήρη μετάλλαξή του. Στην πρόταση μάλιστα Αλιβιζάτου-Μάνου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προτείνει τον Πρωθυπουργό (!) και αποκτά δικαίωμα διάλυσης της Βουλής ακόμα και όταν η Βουλή επιλέξει πρωθυπουργό με σχετική πλειοψηφία (!) (η ανοχή της Βουλής δεν αρκεί –απαιτείται και η ανοχή του Προέδρου της Δημοκρατίας) ή εάν θεωρήσει ότι υπάρχει δυσαρμονία προς το λαϊκό αίσθημα ή δεν εξασφαλίζεται κυβερνητική σταθερότητα.
Περαιτέρω, και οι δυο προτάσεις περιορίζουν το δικαίωμα υποβολής πρότασης δυσπιστίας μετατρέποντας το σε εποικοδομητική πρόταση δυσπιστίας. Δηλαδή δεν μπορεί μια κυβέρνηση να απολέσει την εμπιστοσύνη της Βουλής και να πέσει, παρά μόνο αν η Βουλή έχει τη δυνατότητα να εκλέξει νέα κυβέρνηση. Με αυτό τον τρόπο περιορίζεται η δυνατότητα διαφορετικών πολιτικών δυνάμεων που αντιτίθενται στην κυβέρνηση, αλλά δεν συμφωνούν στο ποια πρέπει να την αντικαταστήσει, να ψηφίσουν από κοινού μια πρόταση δυσπιστίας. Έτσι περιορίζεται και η δυνατότητα του λαού να παρέμβει στις εξελίξεις μέσω των εκλογών και σταθεροποιούνται κυβερνήσεις που παρότι εκλέχτηκαν με ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα υλοποιούν ένα άλλο προκαλώντας αντιδράσεις στο εσωτερικό τους με αποχωρήσεις βουλευτών, διαμόρφωση νέων κομμάτων κλπ.
Και στις δυο προτάσεις είναι ενδεικτικός ο φόβος της λαϊκής παρέμβασης δια της ψήφου. Έτσι σε περίπτωση πρόωρης διάλυσης της Βουλής, η νέα Βουλή εκλέγεται μόνο για το χρονικό διάστημα που υπολείπεται από τη θητεία της προηγούμενης, ακόμα και αν η διάλυση της Βουλής προκύπτει λόγω του ότι η κυβέρνηση απώλεσε την εμπιστοσύνη της Βουλής και δεν υπάρχει περιθώριο νέας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Εάν ήθελαν οι συντάκτες των προτάσεων αναθεώρησης να περιορίσουν τη δυνατότητα της κυβερνητικής πλειοψηφίας να προκαλεί πρόωρες εκλογές κατά βούληση με την επίκληση «εθνικού θέματος» (αυτός ήταν ο βασικός λόγος πρόωρης διάλυσης της Βουλής στη μεταπολίτευση) θα μπορούσε να καταργηθεί η συγκεκριμένη πρόνοια και η Βουλή να διαλύεται είτε λόγω απώλειας της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, είτε λόγω παραίτησης της κυβέρνησης.
Από κει και πέρα ανάμεσα στις προτάσεις υπάρχουν διαφορές όσον αφορά το ποιο εκλογικό σύστημα θα αποκτήσει συνταγματική ισχύ (ημιπλειοψηφικό και με λίστα κατά την πρόταση Αλιβιζάτου-Μάνου –«κατά το δυνατόν πιστότερη» αναλογική στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ –όχι απλή) ή στο ποια θα είναι η σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου (αποκλειστικά από εξωκοινοβουλευτικά πρόσωπα κατά την πρόταση Αλιβιζάτου-Μάνου).
Επίσης αμφότερες οι προτάσεις αντί να περιλαμβάνουν στο εκλογικό σώμα όλους όσοι αποτελούν τμήμα της εργατικής τάξης της χώρας μας, καθιστούν πολιτικό παράγοντα τους απόδημους οι οποίοι εκλέγουν συγκεκριμένο αριθμό βουλευτών.
Από κει και πέρα η πρόταση Αλιβιζάτου κλπ προχωράει πολλά βήματα παραπέρα στον αντικοινοβουλευτισμό της μεταβιβάζοντας επίσημα πια το κέντρο βάρους της νομοθέτησης από τη Βουλή στην Κυβέρνηση. Η Βουλή με νόμους πλαίσια εξουσιοδοτεί την εκτελεστική εξουσία, η οποία με κανονιστικές πράξεις της εκδίδει πρωτογενώς κανόνες δικαίου. Με αυτό τον τρόπο οι ΠΝΠ από εξαίρεση γίνονται ο κανόνας. Στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ που υποτίθεται ότι θέλει να περιορίσει την ανεξέλεγκτη χρήση των ΠΝΠ ο έλεγχος γίνεται εκ των υστέρων από τα δικαστήρια, αντί να καταργηθεί ολοσχερώς ο θεσμός τους.
Απόλυτη σύμπνοια μεταξύ των προτάσεων καταγράφεται και στην προσπάθεια κατάργησης του διάχυτου ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων και την επιβολή ενός συγκεντρωτικού ελέγχου συνταγματικότητας από ένα Ανώτατο Δικαστήριο. Με αυτό τον τρόπο επιχειρείται ο εκ των προτέρων έλεγχος της δικαστικής κρίσης προκειμένου να αποφευχθεί το φαινόμενο διάφορα κατώτερα δικαστήρια να επισημαίνουν τις παραβιάσεις του Συντάγματος. Είναι ενδεικτικό επίσης και στις δυο προτάσεις ότι αντί να καθιερωθεί ο κοινωνικός έλεγχος από ένα ευρύτερο σώμα κοινωνικών εκπροσώπων κατά την εκλογή των προέδρων των ανωτάτων δικαστηρίων, προκρίνεται η επιλογή όλων ή μέρους τους από ένα ανέλεγκτο μονομελές κέντρο εξουσίας όπως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Από κει και πέρα η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ επαίρεται ότι έχει προοδευτικό πρόσημο καθώς κατοχυρώνει τον δημόσιο χαρακτήρα της ενέργειας και του νερού και ενισχύει την προστασία της δημόσιας περιουσίας. Αυτό όμως που παραλείπουν να μας πουν οι συντάκτες της πρότασης είναι ότι οι ρυθμίσεις, που επιτάσσουν την ιδιωτικοποίηση της ενέργειας και του νερού στο όνομα του ανταγωνισμού και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, προέρχονται αφενός από το νομοθετικό πλαίσιο της ΕΕ (τις συνθήκες και τις οδηγίες της), αφετέρου από τα μνημόνια τα οποία ασμένως έχει υπογράψει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ξεχνούν επίσης να μας πουν ότι τόσο το Δικαστήριο της ΕΕ, όσο και τα ελληνικά δικαστήρια έχουν υιοθετήσει την υπεροχή του κοινοτικού δικαίου ακόμα και επί των διατάξεων του ελληνικού συντάγματος, ενώ για τα μνημονιακά μέτρα που ούτως ή άλλως παραβιάζουν συνταγματικές διατάξεις, έχουν δεχθεί ότι δύνανται να ισχύσουν λόγω οικονομικής κατάστασης εκτάκτου ανάγκης (ως δίκαιο της εξαίρεσης δηλαδή). Με άλλα λόγια, όσο η Ελλάδα θα υπογράφει μνημόνια και όσο θα υιοθετεί τις συνθήκες και τις οδηγίες της ΕΕ, τόσο η δημόσια περιουσία, όσο και ο δημόσιος χαρακτήρας της ενέργεια και του νερού θα είναι υπονομευμένα, ακόμα και μετά την συνταγματική τους κατοχύρωση.
Είναι αντίθετα τόσο έκδηλος ο ευρωδουλισμός της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ που, αν και προβλέπει δημοψήφισμα για τη μεταβίβαση αρμοδιοτήτων σε υπερεθνικό όργανο, αναφέρει ότι η μεταβίβαση αυτή δεν είναι ανέκκλητη εκτός αν πρόκειται για μεταβίβαση προς την ΕΕ!
Από την άλλη πλευρά η πρόταση Αλιβιζάτου-Μάνου συνταγματοποιεί τον νεοφιλελευθερισμό υπερακοντίζοντας ακόμα και τις ρυθμίσεις της ΕΕ: ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί, κατάργηση της διάταξης περί εθνικοποιήσεων, καθιέρωση ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων (καθιστώντας ακόμα και τους εσωτερικούς κανονισμούς των ξένων πανεπιστημίων διατάξεις υπέρτερης ισχύος!), προστασία της ανταπεργίας (λοκάουτ), περιορισμοί στην εφαρμογή της αρχής της ισότητας από τα δικαστήρια, περιορισμοί στην φιλοπεριβαλλοντική νομολογία, ενώ ταυτόχρονα υιοθετεί μια πλήρως συντηρητική αντίληψη της λαϊκής κυριαρχίας, όπου όλες οι εξουσίες δεν πηγάζουν από τον λαό, αλλά από το Έθνος! Αρκεί και μόνο να σκεφτούμε πώς τέτοιες έννοιες χρησιμοποιήθηκαν από το ΣτΕ για να περιορίσουν το δικαίωμα στην απόκτηση ιθαγένειας για να καταλάβουμε τη σημασία τέτοιων συνταγματικών ακροβασιών (ας σημειωθεί ότι ούτε στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ αφαιρείται ο μετεμφυλιακός δυισμός λαού-έθνους ώστε να καθίσταται σαφές ότι όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το λαό και ασκούνται υπέρ αυτού).
Είναι προφανής ο αντιδραστικός χαρακτήρας των προτάσεων, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που χάνονται ορισμένες θετικές όψεις τους (π.χ. η κατοχύρωση διαχωρισμού εκκλησίας-κράτους ή η λαϊκή πρωτοβουλία για δημοψηφίσματα). Άλλωστε η μόνη συνταγματική «αναθεώρηση» που θα είχε θετικό πρόσημο στις σημερινές συνθήκες θα μπορούσε να προέλθει από την κινητοποίηση του λαού, από μια νέα, λαϊκή «μεταπολίτευση» που θα αλλάξει εκ θεμελίων το αυταρχικό και αντιδημοκρατικό πολιτικό σύστημα. Με εκτεταμένη κατοχύρωση των δημόσιων αγαθών ενάντια στην ιδιωτική εκμετάλλευσή τους και με διευκόλυνση των εθνικοποιήσεων. Με έμφαση στην άμεση δημοκρατία και τη λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία. Με θέσπιση μορφών εργατικού και λαϊκού ελέγχου σε όλα τα επίπεδα. Με θεσμική κατοχύρωση του αυτόνομου ρόλου των κοινωνικών κινημάτων στη διαδικασία μετασχηματισμού. Με σπάσιμο των στεγανών που δεν επιτρέπουν τον πραγματικό δημοκρατικό έλεγχο στη δικαιοσύνη, το στρατό και την αστυνομία. Με εκτεταμένη κατοχύρωση των σύγχρονων κοινωνικών δικαιωμάτων.
* ο Στέφανος Σαμοΐλης είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου της Λαϊκής Ενότητας, πρώην βουλευτής Κέρκυρας. Το κείμενο αποτελεί παρέμβασή του στην διημερίδα που διοργάνωσε η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων για την επικείμενη Συνταγματική Αναθεώρηση (2-3/6/2017), και είναι βασισμένο σε επεξεργασία του μέλους του Πολιτικού Συμβουλίου της ΛΑΕ Δημήτρη Σαραφιανού.

Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

Εκεί που μας χρωστάγανε, θέλουν να μας πάρουν και το βόδι.

Εκεί που μας χρωστάγανε, θέλουν να μας πάρουν και το βόδι.
 
του Σπύρου Αρμενιάκου (Βίτου)
μέλους της Γραμματείας
της ΛΑΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ Κέρκυρας
Το μνημονιακό καθεστώς, με σχέδιο λες και οργανωμένο από καιρό, προχωράει σε επίπεδο προ-καταστολής. Ένα βήμα πριν το κράτος έκτατης ανάγκης. Γνωρίζουν ότι το σοκ που έχουν προκαλέσει στην κοινωνία τα μνημόνια και η πολιτική της Ε.Ε έχει αρχίσει να αγγίζει πλέον τα όριά του. Το μαζικό μίσος που ξέσπασε στα social media με αφορμή το περιστατικό Παπαδήμου είναι ενδεικτικό μιας δυναμικής που το καθεστώς γνώριζε  και τώρα θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπ’ όψιν του.
Κατ' αρχήν να το ξεκαθαρίσουμε: Πρώην Πρωθυπουργός θεωρείται στις δημοκρατίες εκείνος που εκλέχθηκε από τον λαό. Ο διορισμένος λέγεται δοτός και όσοι συγκυβερνούν μαζί του είναι επίσης δοτοί και με αντισυνταγματική νοοτροπία και πρακτική. Όταν σε έχει διορίσει η τρόικα και παράλληλα είσαι ένας στυγνός τραπεζίτης, τότε εκτός από δοτός είσαι και καταστροφικός για τον λαό.
Ας σωπάσουν όμως κι εκείνοι που βγαίνουν στα ΜΜΕ να υπερασπιστούν, δήθεν, τις λεκτικές επιθέσεις που δέχεται, ενώ στην ουσία υπερασπίζονται τις πεποιθήσεις και τις πρακτικές του. Η καταδίκη της επίθεσης στον Λ. Παπαδήμο είναι κατανοητή. Τους αντιπάλους μας τους θέλουμε όρθιους. Είναι όμως ανήθικο, τα συστημικά κέντρα και ΜΜΕ, οι ίδιοι που χειροκροτούσαν όταν η «ακτιβίστρια» Madonna δήλωνε ότι θέλει να ανατινάξει τον Λευκό Οίκο λόγω του μισογύνη Τραμπ, να χρησιμοποιούν, σύσσωμα, την επίθεση στον Λ. Παπαδήμο ως όχημα για να δικαιώσουν τις επιλογές και την πολιτική πορεία του. Και, ακόμα χειρότερα, για να ευλογήσουν τα μνημόνια και την ξένη κηδεμονία.
Και σ’ αυτή τη λογική ενεργοποιείται το καθεστώς προ-καταστολής: Οριακή εξάντληση κάθε νομικού πλαισίου, τρομοϋστερία, κλίμα συνενοχής, μαζική προπαγάνδα, δηλώσεις πειθάρχησης και υποταγής.
Πρωθιερείς αυτού του κλίματος οι ακραίοι νεοφιλελεύθεροι. Την αρχή την έκανε ο Ν. Δένδιας, που εγκάλεσε στην τάξη τον δημοσιογράφο της Καθημερινής Πέτρο Παπακωνσταντίνου, με το «επιχείρημα» ότι η άποψή του πως τα μαγαζιά κλείνουν εξ’ αιτίας της οικονομικής κρίσης δεν θα έβρισκε σύμφωνη τη διεύθυνση της εφημερίδας του. Ακολούθησε η εμετική επίθεση της Ν.Δ. και του Ποταμιού, εναντίον του δημοσιογράφου της ΕΡΤ Νίκου Αγγελίδη. Τι είπε ο δημοσιογράφος για την εκλογή Μακρόν; «Είναι πολλοί που λένε ότι μεταξύ δύο πολύ κακών υποψηφίων επικράτησε ο λίγο χειρότερος. Ο εκπρόσωπος των τραπεζών και του συστήματος, απέναντι στη δεξιά και νεοφασίζουσα υποψήφια». Και έπεσαν να τον φάνε οι «φιλελέδες».
Επικεφαλής της επίθεσης ο Σταύρος Θεοδωράκης του Ποταμιού. Μάλιστα...Το Ποτάμι που κάλεσε τον Στέλιο Ράμφο να δώσει διάλεξη, αλλά κανένα στέλεχος του κόμματος δεν βρήκε μισή κουβέντα διαμαρτυρίας, όταν εκστόμισε τη διαδεδομένη στους «χρυσαυγίτικους» κύκλους αρλούμπα: «Το 1974, όταν έφυγε η χούντα, άφησε μηδέν δημόσιο χρέος». Το δημόσιο χρέος βεβαίως το 1974 ήταν 114,1δις δραχμές όταν εκείνο του 1966 ήταν 32 δις.
Τώρα έχουμε την παράδοση χιλιάδων ονομάτων χρηστών του διαδίκτυο από τον κύριο Στουρνάρα στη ασφάλεια. Επιδιώκουν με την εκμετάλλευση της απόπειρας δολοφονίας του Λ. Παπαδήμου να εξαγνίσουν τα μνημόνια και τους εκπροσώπους τους. Προσπαθούν να χαρακτηρίσουν ηθικούς αυτουργούς όσους έχουν εναντιωθεί στα μνημονιακά καθεστώτα, στα μνημόνια, στις πολιτικές της Ε.Ε, στην μονοκρατορία του ευρώ. Η δολοφονική επίθεση γίνεται εργαλείο για να απαιτηθεί η χαλάρωση της εναντίωσης στο μνημονιακό καθεστώς.
Απαιτούν την φίμωση των ριζοσπαστικών δημοκρατικών δυνάμεων. Πέφτουν έξω. Η απόπειρα κατά του Λ. Παπαδήμου δεν πρόκειται να ενοχοποιήσει και να φιμώσει καμία αντιμνημονιακή φωνή. Αντίθετα, μπροστά από τα αδιέξοδα των πολιτικών τους, αυτές οι φωνές θα πληθαίνουν.
Οι δυνάμεις της ανατροπής δεν έχουν να απολογηθούν. Αυτοί που πρέπει να κρυφτούν, να λογοδοτήσουν, είναι όσοι καταδικάζουν την βία κατά του Λ. Παπαδήμου, αλλά την ίδια ώρα υπηρετούν και χειροκροτούν θερμότατα τη βία του μνημονιακού καθεστώτος, που δολοφονεί ηθικά, ψυχικά, εργασιακά, κοινωνικά και συχνά φυσικά, κατά χιλιάδες τους συμπολίτες μας.
Σπύρος Αρμενιάκος (Βίτος)
μέλος της Γραμματείας
της ΛΑΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ Κέρκυρας